تنبلی چشم همیشه با علائم ظاهری همراه نیست

کیاپرس/تنبلی چشم یا آمبلیوپی یکی از اختلالات بینایی دوران کودکی است که در صورت تشخیص‌ندادن و درمان‌ نکردن به‌موقع، می‌تواند به کاهش ماندگار بینایی منجر شود؛ ازاین‌رو، غربالگری بینایی و معاینات منظم چشم‌پزشکی در سال‌های نخست زندگی اهمیت ویژه‌ای دارد.

تنبلی چشم زمانی ایجاد می‌شود که ارتباط طبیعی میان چشم و مغز در دوره رشد بینایی به‌درستی شکل نگیرد و مغز به‌تدریج از چشم سالم‌تر بیشتر استفاده کند.

انحراف چشم، تفاوت شماره عینک دو چشم و برخی مشکلات چشمی از جمله آب‌مروارید مادرزادی از عوامل مؤثر در بروز این اختلال هستند.

به گزارش کیاپرس از دانشگاه علوم پزشکی مشهد، دکتر یلدا جان‌نثار بروجردی، متخصص و جراح چشم‌پزشکی بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد مشهد بااشاره به اینکه تنبلی چشم در بسیاری از موارد نشانه ظاهری مشخصی ندارد، افزود: بستن یک چشم هنگام نگاه‌کردن به اشیا، کج‌کردن سر، جمع‌کردن چشم‌ها برای بهتر دیدن و مشکل در تشخیص فاصله اجسام می‌توانند از نشانه‌های هشدار دهنده باشند؛ بااین‌حال، نبود این علائم به معنای سلامت کامل بینایی کودک نیست و معاینه تخصصی چشم‌ پزشکی برای تشخیص این اختلال اهمیت دارد.

دکتر جان‌نثار بروجردی افزود: شناسایی تنبلی چشم در سنین پایین، فرصت بیشتری برای درمان مؤثر فراهم می‌کند. بنابراین، والدین نباید معاینه چشم فرزندان خود را به زمان ورود به مدرسه یا بروز علائم آشکار موکول کنند.

درمان به‌موقع، فرصتی برای بهبود بینایی کودک

وی درباره روش‌های درمان تنبلی چشم توضیح داد: انتخاب روش درمان به سن کودک، علت بروز اختلال و میزان کاهش بینایی بستگی دارد و ممکن است شامل تجویز عینک، بستن چشم سالم برای مدت مشخص یا استفاده از قطره‌های چشمی تحت نظر پزشک باشد. همچنین، در صورت وجود مشکلات زمینه‌ای مانند آب‌مروارید، درمان اختصاصی آن ضرورت دارد.

این متخصص و جراح چشم‌پزشکی تأکید کرد: همکاری والدین در اجرای دقیق دستورات پزشک و پیگیری منظم روند درمان، نقش مهمی در بهبود بینایی کودک دارد.

دکتر جان‌نثار بروجردی خاطرنشان کرد: افزایش آگاهی خانواده‌ها، توجه به غربالگری بینایی، تشخیص به‌موقع و آغاز درمان مناسب می‌تواند از پیشرفت تنبلی چشم و بروز بسیاری از عوارض ماندگار آن پیشگیری کند و فرصت بهتری برای رشد طبیعی بینایی کودکان فراهم آورد.