مطالعه جدید: کاهش تماس غذا با پلاستیک، سطح برخی مواد شیمیایی بدن را پایین میآورد
به گزارش کیاپرس، پژوهشگران در یک کارآزمایی تصادفی با مشارکت ۶۰ نفر در استرالیا بررسی کردند که کاهش تماس غذا با پلاستیک چه تأثیری بر میزان برخی مواد شیمیایی در بدن دارد.
شرکتکنندگان به مدت هفت روز از غذاهایی استفاده کردند که در مراحل تولید، بستهبندی و آمادهسازی، تماس کمتری با پلاستیک داشتند. برخی از آنها نیز برای پختوپز و آمادهسازی غذا از ظروف و وسایل آشپزخانه غیرپلاستیکی استفاده کردند.
پس از یک هفته، میزان برخی فتالاتها و بیسفنولها در نمونه ادرار شرکتکنندگان کاهش قابل توجهی داشت. در یکی از گروهها، میزان مونو-n-بوتیل فتالات ۳۸ درصد، مونوبنزیل فتالات ۵۴ درصد و بیسفنول A یا BPA حدود ۶۰ درصد کمتر از گروه کنترل گزارش شد.
غذاهای گرم و بستهبندی پلاستیکی؛ دو عامل مهم مواجهه
فتالاتها و بیسفنولها از جمله مواد شیمیایی هستند که ممکن است در ساخت برخی محصولات پلاستیکی و بستهبندیهای مواد غذایی مورد استفاده قرار گیرند و در شرایطی از این محصولات به مواد غذایی منتقل شوند.
پژوهشگران همچنین دریافتند افرادی که میزان پایینتری از این ترکیبات را در بدن داشتند، معمولاً مصرف کمتری از فستفود، غذاهای فوقفرآوریشده، مواد غذایی بستهبندیشده در پلاستیک و غذاهای گرمشده در ظروف پلاستیکی داشتند.
در این مطالعه، استفاده از وسایل آشپزخانه غیرپلاستیکی در کنار رژیم غذایی کمپلاستیک، بیشترین کاهش را در میزان برخی ترکیبات ایجاد کرد.
شرکتکنندگان برای آمادهسازی غذا از وسایلی مانند قابلمه و ماهیتابه فولادی، کتری و توستر فلزی و تخته برش چوبی استفاده کردند.
آیا کاهش این مواد به معنای بهبود سلامت است؟
پژوهشگران تأکید دارند که کاهش سریع سطح این مواد شیمیایی در ادرار، لزوماً به معنای اثبات بهبود سلامت افراد نیست.
فتالاتها و بیسفنولها معمولاً نسبتاً سریع از بدن دفع میشوند؛ بنابراین کاهش تماس با منابع این مواد میتواند در مدت کوتاهی خود را در آزمایش ادرار نشان دهد.
با این حال، برخی مطالعات پیشین میان مواجهه بیشتر با بعضی از این ترکیبات و افزایش احتمال مشکلاتی مانند بیماریهای قلبیعروقی، اختلالات متابولیک و مشکلات باروری ارتباطهایی گزارش کردهاند؛ هرچند برای تعیین رابطه علت و معلولی و پیامدهای بلندمدت، به مطالعات بیشتری نیاز است.
چند راه ساده برای کاهش تماس غذا با پلاستیک
بر اساس یافتههای این پژوهش، کاهش تماس غذا با پلاستیک میتواند از چند اقدام ساده آغاز شود:
- برای نگهداری غذا، تا حد امکان از ظروف شیشهای یا استیل استفاده شود.
- غذای داغ در ظروف پلاستیکی نگهداری یا گرم نشود.
- برای گرمکردن غذا در مایکروویو از ظروف مناسب شیشهای یا سرامیکی استفاده شود.
- مصرف غذاهای فوقفرآوریشده و بستهبندیشده کاهش یابد.
- برای آمادهسازی غذا، در صورت امکان از تختههای برش چوبی و ظروف فلزی یا شیشهای استفاده شود.
- از قرار دادن غذای بسیار داغ در تماس مستقیم با پلاستیک خودداری شود.
با توجه به اینکه بخشی از تماس با مواد شیمیایی پلاستیکی ممکن است پیش از رسیدن مواد غذایی به خانه و در مراحل تولید، فرآوری و بستهبندی رخ دهد، حذف کامل این مواجهه عملاً دشوار است؛ اما کاهش تماسهای غیرضروری میتواند اقدامی قابل انجام برای کاهش مواجهه روزمره باشد.