با ۷ عارضه احتمالی عمل لوزه در کودکان، از خونریزی و گلودرد تا کم‌آبی و مشکلات تنفسی و علائم هشداردهنده پس از جراحی آشنا شوید.
عمل برداشتن لوزه یکی از جراحی‌های رایج در کودکان است که معمولاً برای درمان عفونت‌های مکرر، بزرگی لوزه‌ها و مشکلات تنفسی انجام می‌شود. اگرچه این جراحی می‌تواند به بهبود خواب و تنفس کودک کمک کند، آگاهی والدین از عوارض احتمالی و علائم هشداردهنده پس از عمل اهمیت زیادی دارد.
به گزارش کیاپرس، به نقل از انتخاب و با استناد به گزارش «OnlyMyHealth»، عمل برداشتن لوزه در کودکان معمولاً با هدف کاهش عفونت‌های مکرر، برطرف کردن انسداد راه هوایی و بهبود وقفه تنفسی هنگام خواب انجام می‌شود.
این جراحی مانند سایر عمل‌های جراحی ممکن است با عوارضی همراه باشد. بیشتر کودکان با مراقبت مناسب طی ۱۰ تا ۱۴ روز بهبود پیدا می‌کنند؛ با این حال، شناخت عوارض احتمالی و توجه به نشانه‌های هشداردهنده برای والدین ضروری است.
۷ عارضه احتمالی پس از عمل لوزه در کودکان
۱. گلودرد و دشواری در بلع
گلودرد یکی از شایع‌ترین عوارض پس از جراحی لوزه است. کودک ممکن است هنگام خوردن غذا، نوشیدن آب یا حتی صحبت کردن احساس درد داشته باشد. گاهی این درد به گوش‌ها نیز انتشار پیدا می‌کند.
درد معمولاً طی یک تا دو هفته کاهش می‌یابد و ممکن است در روزهای پنجم تا هفتم پس از جراحی شدت بیشتری داشته باشد.
۲. خونریزی
خونریزی یکی از مهم‌ترین عوارض احتمالی عمل لوزه است و ممکن است در ساعات اولیه یا چند روز پس از جراحی اتفاق بیفتد.
مشاهده خون تازه از دهان یا بینی یا وجود خون در استفراغ کودک، یک علامت هشدار جدی است و نیاز به مراجعه فوری به اورژانس دارد. والدین نباید منتظر توقف خودبه‌خودی خونریزی بمانند.
۳. تهوع و استفراغ
برخی کودکان پس از جراحی به دلیل داروهای بیهوشی، داروهای مسکن یا بلعیدن خون دچار تهوع و استفراغ می‌شوند.
در صورت تداوم استفراغ، احتمال کاهش دریافت مایعات و بروز کم‌آبی بدن افزایش می‌یابد و لازم است وضعیت کودک توسط پزشک بررسی شود.
۴. کم‌آبی بدن
درد هنگام بلع ممکن است باعث شود کودک کمتر از حد معمول آب و مایعات بنوشد.
خشکی دهان، کاهش دفعات ادرار، ادرار تیره‌رنگ، کاهش اشک هنگام گریه و خستگی غیرعادی از جمله نشانه‌های احتمالی کم‌آبی هستند.
برای پیشگیری از این وضعیت، بهتر است مایعات خنک در حجم کم و به دفعات در اختیار کودک قرار گیرد.
۵. بوی بد دهان و تغییر صدا
بوی بد دهان پس از عمل لوزه نسبتاً شایع است. همچنین ممکن است در محل جراحی پوششی سفید یا زردرنگ ایجاد شود که معمولاً بخشی از روند طبیعی ترمیم زخم است و به‌تنهایی نشانه عفونت محسوب نمی‌شود.
تغییر موقت صدا یا تودماغی شدن آن نیز ممکن است اتفاق بیفتد و معمولاً با گذشت زمان بهبود پیدا می‌کند.
۶. تب و احتمال عفونت
افزایش خفیف دمای بدن پس از جراحی ممکن است رخ دهد؛ اما تب بالا یا مداوم، تشدید درد، بدتر شدن وضعیت عمومی کودک یا بروز علائم غیرمعمول نیازمند بررسی پزشکی است.
والدین باید از مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک و سایر داروها برای کودک خودداری کنند.
۷. مشکلات تنفسی و عوارض بیهوشی
عمل لوزه با بیهوشی عمومی انجام می‌شود. خواب‌آلودگی، تهوع و تحریک گلو ممکن است پس از بیهوشی مشاهده شود.
اگرچه عوارض جدی بیهوشی نادر هستند، برخی کودکان، به‌ویژه کودکانی که پیش از جراحی دچار وقفه تنفسی شدید هنگام خواب بوده‌اند، ممکن است به مراقبت و پایش بیشتری نیاز داشته باشند.
تنگی نفس، کبودی لب‌ها یا دشواری غیرعادی در بیدار کردن کودک، علائم هشداردهنده‌ای هستند که مراجعه فوری به اورژانس را ضروری می‌کنند.
والدین چگونه به بهبودی کودک کمک کنند؟
برای کاهش عوارض و کمک به بهبودی کودک پس از جراحی لوزه، رعایت توصیه‌های زیر اهمیت دارد:
- داروهای تجویزشده را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف کنید.
- کودک را به نوشیدن مایعات کافی تشویق کنید.
- غذاهای نرم و خنک و متناسب با توصیه پزشک در اختیار کودک قرار دهید.
- فرصت کافی برای استراحت و خواب کودک فراهم کنید.
- تا زمان تأیید پزشک، از فعالیت‌های بدنی شدید و ورزش جلوگیری کنید.
- در زمان تعیین‌شده برای معاینه و پیگیری به پزشک مراجعه کنید.
چه زمانی باید کودک را فوراً به اورژانس رساند؟
در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر، مراجعه فوری به اورژانس ضروری است:
- خونریزی از دهان یا بینی یا مشاهده خون در استفراغ
- دشواری در تنفس یا کبودی لب‌ها
- ناتوانی در نوشیدن مایعات
- علائم شدید کم‌آبی بدن
- خواب‌آلودگی غیرعادی یا دشواری در بیدار کردن کودک
جمع‌بندی
عمل برداشتن لوزه در بسیاری از کودکان می‌تواند به بهبود تنفس، کیفیت خواب و کاهش عفونت‌های مکرر کمک کند. با این حال، آگاهی والدین از عوارض احتمالی، رعایت توصیه‌های پزشکی و توجه به علائم هشداردهنده، نقش مهمی در پشت سر گذاشتن ایمن دوران نقاهت دارد.
کیاپرس تأکید می‌کند که این مطلب جنبه اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین معاینه، تشخیص و توصیه‌های پزشک معالج نیست.
