خطر بزرگ در سفرههای ایرانی؛ ۳۵ درصد مرگومیرها از تغذیه ریشه میگیرد!
کیاپرس/مدیرکل دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در همایش «اولین چاقی بالینی ایران» با ارائه آماری تکاندهنده از وضعیت سلامت کشور، بر لزوم تغییر رویکرد در سیاستگذاری های تغذیهای و ضرورت تصمیمگیریهای بومی در استانها تاکید کرد.
بحران مرگومیر ناشی از بیماریهای غیرواگیر (NCD)
به گزارش خبرنگار کیاپرس، دکتر احمد اسماعیل زاده روز یکشنبه در اولین همایش چاقی بالینی ایران در ابتدای سخنان خود اشاره کرد که بیماریهای غیرواگیر (NCD) عامل اصلی مرگومیر در کشور هستند. وی تاکید کرد که بیش از ۸۰ درصد مرگومیرهای سالانه در ایران مربوط به این دسته از بیماریهاست. طبق گزارشها، از میان حدود ۴۵۰ تا ۴۶۰ هزار مرگ سالانه در کشور، بار عمده این آمار بر دوش بیماریهای غیرواگیر است.
وی با تحلیل دقیقتر عوامل این مرگومیرها افزود: «بیش از ۳۰ تا ۳۵ درصد این مرگها با عوامل تغذیهای در ارتباط هستند. اگر بتوانیم با اصلاح الگوهای تغذیهای، کنترل بیماریهای غیرواگیر را بهبود بخشیم، میتوانیم سهم بزرگی در کاهش نرخ مرگومیر کشور ایفا کنیم.»
چالش دوگانه: چاقی در دهکهای پایین جامعه
یکی از نکات تأملبرانگیز در سخنان مدیرکل دفتر بهبود جامعه، شکستن این باور عمومی بود که چاقی تنها معضل قشر مرفه محسوب میشود. وی با استناد به دادههای «سامانه سیب»، فاش کرد که چاقی در دهکهای پایین اقتصادی و اجتماعی جامعه نیز بسیار فراگیر شده است.
دکتر اسماعیلزاده توضیح داد: «دادههای سامانه سیب نشان میدهد افرادی که به شبکههای بهداشتی مراجعه میکنند، عمدتاً از سه تا چهار دهک پایین جامعه هستند. این یعنی ما با یک چالش پیچیده و “دوگانه” مواجه هستیم؛ در حالی که در برخی مناطق، مشکل کمبود مواد مغذی و دریافت ناکافی انرژی و پروتئین وجود دارد، در اکثر استانهای کشور، معضل اضافه وزن و چاقی به شدت برجسته است.»
روند صعودی در کودکان و نوجوانان؛ فراتر از مداخلات درمانی
مدیرکل دفتر بهبود جامعه با ابراز نگرانی شدید از وضعیت نسل آینده، اعلام کرد که از هر چهار کودک و نوجوان در کشور، یک نفر به مشکلات مرتبط با وزن مبتلا است. وی تاکید کرد که با وجود تمامی تلاشها، مداخلات دارویی، جراحیها و برنامههای سیستم بهداشت و درمان، روند چاقی همچنان صعودی است و کشور هنوز به مرحله «پلاتو» (ثبات روند) نرسیده است.
ضرورت تمرکززدایی و تصمیمگیریهای بومی
دکتر اسماعیلزاده در پایان، راهکار مقابله با این بحران را در «تمرکززدایی از تصمیمگیریها» جستجو کرد. وی معتقد است سیاستگذاریهای کلی و ملی برای مقابله با همزمانِ “کمبود آهن” و “چاقی” دشوار است.
وی پیشنهاد داد: «مدیران و معاونین دانشگاههای علوم پزشکی باید بر اساس ویژگیهای اقلیمی و سلامت استان خود، تصمیمگیریهای بومی انجام دهند. وزارت بهداشت باید به جای مدیریت متمرکز، به استانها اجازه دهد تا متناسب با غالب بودن یک مشکل خاص (مثلاً چاقی در شمال یا کمبود مواد مغذی در مناطق دیگر)، برنامههای اختصاصی خود را طراحی و اجرا کنند.»
در پنجرهی چاپ، مقصد را «ذخیره بهصورت PDF» (Save as PDF) انتخاب کنید.