سرطان سینه و نگرانی از ناباروری
کیاپرس/عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با تأکید بر اهمیت حفظ باروری در زنان مبتلا به سرطان سینه گفت: تشخیص سرطان در سنین باروری لزوماً به معنای از دست دادن امکان فرزندآوری نیست و زنان می‌توانند پیش از آغاز برخی درمان‌ها، با مراجعه به متخصص و بررسی شرایط خود، از روش‌های استاندارد حفظ باروری استفاده کنند.
به گزارش کیاپرس از وبدا، دکتر «سانار علایی» با اشاره به اهمیت حفظ باروری در زنان مبتلا به سرطان سینه اظهار کرد: یکی از نگرانی‌های مهم زنان جوان پس از تشخیص سرطان، تأثیر درمان بر توانایی فرزندآوری است؛ در حالی که در بسیاری از موارد می‌توان پیش از شروع درمان سرطان، وضعیت باروری را ارزیابی و برای حفظ آن برنامه‌ریزی کرد.
وی افزود: برخی درمان‌های سرطان، به‌ویژه شیمی درمانی، می‌توانند به تخمدان‌ها آسیب برسانند و باعث کاهش ذخیره تخمدانی، اختلال در عملکرد تخمدان یا حتی یائسگی زودرس شوند.
چه زمانی باید برای حفظ باروری اقدام کرد؟
وی ادامه داد: انتخاب روش مناسب برای هر بیمار به عواملی مانند سن، ذخیره تخمدانی، شرایط بیماری، نوع درمان مورد نیاز و زمانی که برای شروع درمان سرطان در اختیار است بستگی دارد و نمی‌توان یک روش واحد را برای همه بیماران توصیه کرد.
انجماد تخمک یا جنین؛ گزینه‌های اصلی حفظ باروری
وی با اشاره به روش‌های استاندارد حفظ باروری بیان کرد: یکی از مهم‌ترین روش‌ها، انجماد تخمک است. در این روش، با تحریک کنترل‌شده تخمدان‌ها، تعدادی تخمک بالغ جمع‌آوری و در شرایط مناسب منجمد می‌شوند تا در آینده، در صورت فراهم شدن شرایط، مورد استفاده قرار گیرند.
وی افزود: انجماد جنین نیز از روش‌های مؤثر حفظ باروری است که در آن تخمک پس از لقاح به جنین تبدیل و سپس منجمد می‌شود. انتخاب میان انجماد تخمک و جنین به شرایط فردی بیمار و تصمیم‌گیری مشترک میان بیمار و تیم درمان بستگی دارد.
دکتر علایی همچنین از انجماد بافت تخمدان به عنوان یکی دیگر از گزینه‌های حفظ باروری نام برد و گفت: این روش در برخی بیمارانی که امکان یا فرصت کافی برای انجام روش‌های معمول را ندارند، می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد و به‌ویژه زمانی که شروع سریع درمان سرطان اهمیت دارد، قابل توجه است.
آیا تحریک تخمدان برای زنان مبتلا به سرطان سینه خطرناک است؟
وی با اشاره به یکی از نگرانی‌های شایع بیماران گفت: از آنجا که برخی سرطان‌های سینه به هورمون‌ها، به‌ویژه استروژن، حساس هستند، ممکن است بیمار درباره افزایش هورمون‌ها در جریان تحریک تخمدان نگران باشد.
وی ادامه داد: برای این بیماران، پروتکل‌های تحریک تخمدان می‌توانند با روش‌هایی طراحی شوند که میزان افزایش استروژن کنترل شود.
انجماد تخمک یا جنین؛ گزینه‌های اصلی حفظ باروری
عضو هیات علمی گروه بیولوژی تولیدمثل با اشاره به روش‌های استاندارد حفظ باروری بیان کرد: یکی از مهم‌ترین روش‌ها، انجماد تخمک است. در این روش، با تحریک کنترل‌شده تخمدان‌ها، تعدادی تخمک بالغ جمع‌آوری و در شرایط مناسب منجمد می‌شوند تا در آینده، در صورت فراهم شدن شرایط، مورد استفاده قرار گیرند.
وی افزود: انجماد جنین نیز از روش‌های مؤثر حفظ باروری است که در آن تخمک پس از لقاح به جنین تبدیل و سپس منجمد می‌شود. انتخاب میان انجماد تخمک و جنین به شرایط فردی بیمار و تصمیم‌گیری مشترک میان بیمار و تیم درمان بستگی دارد.
دکتر علایی همچنین از انجماد بافت تخمدان به عنوان یکی دیگر از گزینه‌های حفظ باروری نام برد و گفت: این روش در برخی بیمارانی که امکان یا فرصت کافی برای انجام روش‌های معمول را ندارند، می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد و به‌ویژه زمانی که شروع سریع درمان سرطان اهمیت دارد، قابل توجه است.
آیا تحریک تخمدان برای زنان مبتلا به سرطان سینه خطرناک است؟
وی با اشاره به یکی از نگرانی‌های شایع بیماران گفت: از آنجا که برخی سرطان‌های سینه به هورمون‌ها، به‌ویژه استروژن، حساس هستند، ممکن است بیمار درباره افزایش هورمون‌ها در جریان تحریک تخمدان نگران باشد.
وی ادامه داد: برای این بیماران، پروتکل‌های تحریک تخمدان می‌توانند با روش‌هایی طراحی شوند که میزان افزایش استروژن کنترل شود. مطالعات انجام‌شده نیز نشان داده‌اند که در بیمارانی که با روش‌های مناسب برای حفظ باروری تحت تحریک تخمدان قرار می‌گیرند، تفاوت معناداری از نظر بقای بیماری و خطر عود، در مقایسه با بیمارانی که این اقدام را انجام نداده‌اند، مشاهده نشده است.
وی تأکید کرد: البته این موضوع به این معنا نیست که یک روش برای تمام بیماران مناسب است؛ بلکه نوع سرطان،وضعیت گیرنده‌های هورمونی، سن بیمار، ذخیره تخمدانی و برنامه درمانی سرطان باید در تصمیم‌گیری در نظر گرفته شود.