به گزارش کیاپرس به نقل از وبدا، دکتر محمدرضا ظفرقندی در این مراسم که امروز (سه شنبه) ۱۷ مهر ماه در سالن امام جواد(ع) ستاد وزارت بهداشت برگزار شد، اظهار داشت: اساس دین، حکمت و فلسفه رسالت انبیا به ویژه حضرت محمد(ص)، ارتقای مکارم اخلاقی در سطح جامعه بوده است و این ارتقای اخلاق بدون همکاری معاونت فرهنگی و دانشجویی با سایر حوزه ها، موفقیت آمیز نخواهد بود.
وی تصریح کرد: اخلاق حرفه ای با توصیه و نصحیت شکوفا نمی شود بلکه باید در دوران تحصیل به تدریج از رفتار و برخورد اساتید، ملکه ذهن و رفتار دانشجویان شود. بعدا همانگونه که استاد با دانشجو و بیمار برخورد کند، دانشجو نیز همین رفتار را با بیمار تکرار می کند.
دکتر ظفرقندی ادامه داد: در دوره ای که مسئول دانشگاه علوم پزشکی تهران بودم، یکی از فارغ التحصیلان به بنده مراجعه و برای استخدام و فعالیت، ابراز علاقه کرد. وقتی پرونده و وضعیت تحصیلی او در دانشگاه و مدرسه را نگاه کردم، همه نمرات بالا بود اما در پرونده وی نوشته شده بود که با بیماران برخورد تندی دارد از او دلیل این رفتار را سوال کردم که علت آن را تکرار و یادگیری رفتار استادش عنوان کرد.
وزیر بهداشت با تاکید بر این که اخلاق حرفه ای در عمل باید جاری شود، گفت: در مبحث اخلاق باید به اخلاق حرفه ای و عمومی توجه ویژه ای کنیم. باید به دانشجویان یاد بدهیم که غصه، درد و رنج بیماران و مردم، غصه، درد و رنج آنها هم باشد. باید با همدیگر و همکاران مهربان باشیم و محیط کار، سرشار از الفت و مهربانی باشد.
وی خواستار واگذاری مسئولیت امور فرهنگی و دانشجویی به دانشجویان شد و تاکید کرد: اینکه ما مسئول باشیم و دانشجویان را به اردو، مراسم و فعالیت های ورزشی ببریم، درست نیست بلکه آنها باید مسئول این کارها باشند و ما هم همراهی کنیم. دانشجویان بیشتر دوست دارند که با اساتید خود در فعالیت های فوق برنامه، ورزشی و فرهنگی شرکت کنند که آنجا می شود اثرگذاری کرد و کار باید در مسیر رهرویی انجام شود.
دکتر ظفرقندی افزود: یکبار که خدمت مقام معظم رهبری رسیده بودیم ایشان ابراز خوشحالی کردند از اینکه ما با دانشجویان مان فعالیت های ورزشی و اردویی داشتیم و با آنها همراهی می کردیم.
وزیر بهداشت با تاکید بر اهمیت تقویت تعلق ملی بین دانشجویان، خاطرنشان کرد: باید تعلق به این کشور و آب و خاک را در بین دانشجویان تقویت کنیم و یاد بدهیم تا ملکه ذهن آنها شود. این ضعف ماست که دانشجو بعد از اتمام تحصیل، به راحتی وطن خود را ترک کند این مهاجرت ها، سوخت سرمایه است؛ با چه تلاش و زحمتی این سرمایه ها را تولید کرده و پرورش می دهیم بعد میوه و محصول آن نصیب کشور دیگری می شود.
وی تصریح کرد: برای کاهش مهاجرت نخبگان و نیروهای انسانی، باید مشکلات آنها را شناسایی و برطرف کنیم. مشکلات آنها هم کم نیست و ابعاد اجتماعی و اقتصادی دارد. ادامه تحصیل در مقاطع مختلف پزشکی تبدیل به یک معضل شده یعنی وقتی فردی که می خواهد درس بخواند باید در مقاطع مختلف، تعهد خدمت خارج از مرکز را بگذراند و وقتی فوق تخصص می شود، سن او بالا و دارای خانواده است که حتی ممکن است همسر او در شهری دیگر باشد؛ باید این معضلات را به تدریج کاهش دهیم چراکه فشار تحصیلی بیش از حد، منجر به فرار می شود.
دکتر ظفرقندی ایجاد محیط کار جذاب برای فارغ التحصیلان و نیروهای انسانی را مهم ارزیابی و عنوان کرد: تامین معیشت فارغ التحصیلان و افزایش تسهیلات از مهمترین اقداماتی است که باید انجام دهیم که تقویت معیشت و تسهیلات، به ماندگاری نیروها کمک زیادی می کند.
وزیر بهداشت بر لزوم تقویت خوابگاه های متاهلین در دانشگاه های علوم پزشکی تاکید کرد و گفت: تقویت این خوابگاه ها علاوه بر نقش مهم در جوانی جمعیت، تسهیل در ادامه تحصیل است؛ در حال حاضر ۴۱ هزار دانشجوی متاهل در دانشگاه های علوم پزشکی مشغول به تحصیل هستند اما کل خوابگاه های متاهلین یک هزار و ۱۶۹ باب است که در بودجه سال آینده، اعتبار مناسبی برای این کار در نظر گرفته ایم.
وی ضمن تقدیر از خدمات دکتر شیراوژن، معاون سابق فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت به دکتر حبیبی توصیه کرد برنامه ریزی ها برای همه باشد و مخاطب برنامه ها، همه افراد، سلایق و علائق باشند نه اینکه صرفا برای گروهی خاص.
وی با ذکر این آیه از قرآن کریم که « کَلِمَهً طَیِّبَهً کَشَجَرَهٍ طَیِّبَهٍ اَصلُها ثابِتٌ وَ فَرعُها فِی السَّماء * تُؤتی اُکُلَها کُلَّ حینٍ بِاِذنِ رَبِّها»، گفت: مسئولیت بزرگ ما این است که بهترین فرزندان این آب و خاک و ملت به صورت امانت در دست ما قرار می گیرند اینکه چطور پرورش دهیم، بزرگ کنیم تا به محصول برسد، کار سختی است و بنا به فرموده امیرالمومنین(ع)، این وظیفه از کندن کوه هم دشوارتر است.
وزیر بهداشت در پایان تاکید کرد: وقتی فرزندی به ما سپرده می شود کار سختی برای پرورش یک محصول، انسانی شریف، فرد عالم، دانشمند و خدوم به کشور داریم و اگر این وظیفه را به خوبی انجام ندهیم در پیشگاه خداوند و مردم مسئول هستیم. امانت داری از فرزندان مردم در دانشگاه ها همانند “کَلِمَهً طَیِّبَهً” ای است که در اختیار ما قرار داده شده و باید طوری تربیت کنیم که همیشه مثمر ثمر باشد.