هشدار نسبت به افزایش شیوع نزدیک بینی در کودکان و نوجوانان
کیاپرس/عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با هشدار نسبت به افزایش شیوع نزدیک‌بینی در کودکان و نوجوانان، تأکید کرد: نزدیک‌بینی صرفاً یک عیب انکساری و نیاز به عینک نیست، بلکه در درجات بالا می‌تواند خطر بروز عوارض جدی چشمی از جمله جدا شدگی شبکیه، آب‌سیاه، آب مروارید و آسیب‌های ناحیه ماکولا را افزایش دهد.
به گزارش کیاپرس از وبدا، دکتر سیامک زارعی قنواتی ، جراح و متخصص چشم و فلوشیپ قرنیه اظهار کرد: نزدیک بینی در سال های اخیر به یکی از چالش‌های مهم سلامت بینایی در جهان تبدیل شده و برخلاف تصور عمومی، مسئله تنها نیاز کودکان به عینک نیست؛ زیرا نزدیک‌بینی شدید می‌تواند ساختار چشم را تحت تأثیر قرار دهد و خطر بروز عوارض چشمی را در طول زندگی افزایش دهد.
وی افزود: آمارهای جهانی از افزایش قابل توجه شیوع نزدیک‌بینی، به‌ویژه در کشورهای شرق آسیا، حکایت دارد و در ایران نیز الگوی ابتلا نسبت به گذشته تغییر کرده است.
وی افزود: تغییر سبک زندگی، افزایش زمان استفاده از تلفن همراه و نمایشگرها، کاهش حضور در فضای باز و انجام فعالیت های طولانی مدت در فاصله نزدیک، از عوامل مؤثر در این روند به شمار می‌روند.
وی با تأکید بر اهمیت سن شروع نزدیک‌بینی گفت: هرچه این عارضه در سنین پایین‌تری آغاز شود، احتمال پیشرفت آن در سال‌های بعد بیشتر خواهد بود.
وی افزود: سابقه خانوادگی نیز در بروز نزدیک‌بینی نقش دارد؛ بطوریکه ابتلای یکی از والدین به این عارضه، احتمال بروز آن را در کودک افزایش می‌دهد.
افزایش حضور کودکان در فضای باز؛ راهکاری مؤثر برای پیشگیری
دکتر زارعی قنواتی اظهار کرد: افزایش حضور کودکان در فضای باز، یکی از اقدامات ساده و کم‌هزینه‌ای است که می‌تواند در کاهش خطر ابتلا به نزدیک‌بینی، به‌ویژه در کودکان، مؤثر باشد. اختصاص زمان کافی به فعالیت در محیط‌های باز و گنجاندن ورزش و تحرک بدنی در برنامه روزانه کودکان از توصیه‌های مهم در این زمینه است.
وی ادامه داد: کاهش زمان فعالیت های نزدیک و رعایت فاصله مناسب از نمایشگرها نیز اهمیت دارد. استفاده از صفحه‌نمایش در فاصله بسیار نزدیک و انجام طولانی‌مدت فعالیت‌هایی مانند مطالعه یا کار با تلفن همراه، می‌تواند با افزایش فشار بر سیستم بینایی همراه باشد؛ بنابراین رعایت فاصله مناسب، استفاده از نمایشگرهای بزرگ‌تر در صورت امکان و ایجاد وقفه‌های منظم هنگام کار نزدیک توصیه می‌شود.
وی افزود: قانون ۲۰-۲۰-۲۰ می‌تواند به‌عنوان یک توصیه کاربردی برای کاهش خستگی چشم مورد توجه قرار گیرد؛ به این معنا که پس از هر ۲۰ دقیقه فعالیت نزدیک، فرد حدود ۲۰ ثانیه به نقطه‌ای در فاصله تقریبی ۲۰ فوتی، معادل ۶ متر، نگاه کند. البته این توصیه جایگزین اقدامات اختصاصی برای کنترل پیشرفت نزدیک‌بینی نیست.
روش‌های علمی کنترل پیشرفت نزدیک‌بینی
وی با اشاره به پیشرفت روش‌های درمانی و کنترلی این بیماری گفت: امروزه روش‌های مختلفی برای کاهش سرعت پیشرفت نزدیک‌بینی وجود دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به اصلاح سبک زندگی، استفاده از برخی داروها مانند آتروپین با غلظت پایین، ارتوکراتولوژی و بهره‌گیری از لنزهای تماسی و عینک‌های اختصاصی کنترل نزدیک بینی اشاره کرد.
وی تأکید کرد: نزدیک‌بینی را نباید صرفاً مشکلی مرتبط با استفاده از عینک دانست؛ زیرا کنترل پیشرفت آن و جلوگیری از افزایش بیش از حد طول محوری چشم می‌تواند در کاهش خطر عوارض جدی‌تر در آینده نقش داشته باشد. ازاین‌رو، افزایش آگاهی خانواده‌ها، تشخیص زودهنگام، معاینات منظم چشم پزشکی و آغاز به‌موقع اقدامات کنترلی، به‌ویژه در کودکان و نوجوانان، از اهمیت بالایی برخوردار است.