فرهاد شرف پور- هشتم اردیبهشت هر سال یادآور شهادت امیر دلاور هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران سرتیپ خلبان «علی اکبر قربان شیرودی» او که مرد لحظه های درخشان دفاع مقدس و روستا زاده ای ساده و ولایی بود که در منطقه بازی دراز آسمانی شد.

شهید خلبان علی اکبر قربان شیرودی در دیماه 1334در روستای بالا شیرود از توابع شهرستان تنکابن در خانواده ای کشاورز و متدین دیده به جهان گشود.

وی پس از گذراندن سال سوم متوسطه در زادگاه خویش، برای ادامه تحصیل راهی تهران شد و همراه با کار به تحصیل خود ادامه داد.

شهید شیرودی با اتمام تحصیلات متوسطه در سال 1351 وارد ارتش شد و دوره مقدماتی خلبانی را در تهران به پایان رساند و سپس دوره هلی کوپتری کبرا را در پادگان اصفهان گذراند و با درجه ستوانیاری فارغ التحصیل شد.

وی پس از سه سال خدمت در ارتش به کرمانشاه رفت و با شهید خلبان احمد کشوری آشنا شد.

شهید خلبان علی اکبر قربان شیرودی از ارتشیانی بود که با اوج گیری جریانات انقلاب اسلامی به صفوف راهپیمایان پیوست و به دستور حضرت امام (ره) مبنی بر فرار سربازان از پادگان ها او نیزخارج شد.

وی پس از خروج از پادگان درصدد تشکیل گروهی چریکی بر آمد و با تعدادی از دوستانش در کرمانشاه در این زمینه اقدام کرد تا اینکه امام خمینی (ره) به میهن بازگشتند و انقلاب به پیروزی رسید.

شهید شیرودی با تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به سپاه غرب کشور پیوست.

وی که با شروع جنگ تحمیلی در 31 شهریور1359 به منطقه کرمانشاه رهسپار شده بود در جریان یکی از ماموریت های خود با سرپیچی از فرمان بنی صدر مبنی بر تخلیه پادگان و انهدام انبار مهمات منطقه، به همراه دو خلبان همفکر خود و با دو هلیکوپتری که در اختیار داشتند، در طول 12 ساعت پرواز بی نهایت حساس و خطرناک که وی به عنوان تنها موشک انداز پیشاپیش دو خلبان دیگر به قلب دشمن یورش برد، توانست مهمات دشمن را درهم کوبیده وخسارات سنگینی بر دشمن وارد آورد.

شجاعت و ابتکار عمل این شهید والا مقام هواپیمایی نیروی زمینی ارتش(هوانیروز) نه تنها در سراسر کشور، بلکه در تمام خبرگزاری های مهم جهان منعکس شد.

بنی صدر برای حفظ ظاهر دو هفته بعد به او ارتقاء درجه داد، اما وی درجه تشویقی را نپذیرفت وتنها خواسته اش را دیدار با حضرت امام و بیان کارشکنی های بنی صدر وبی تفاوتی برخی ازفرماندهان اعلام کرد.

در همان ایام به دستور فرماندهی وقت هوانیروز چند درجه تشویقی گرفت و از ستوانیار سوم خلبان به درجه سروانی ارتقاء یافت، اما طی نامه ای به فرمانده هوانیروز کرمانشاه در 9 مهر 1359 چنین نوشت: اینجانب خلبان پایگاه هوانیروز کرمانشاه می باشم و تاکنون برای احیای اسلام و حفظ مملکت اسلامی در تمامی عملیات ها شرکت کرده ام و هدفی جز پیروزی اسلام و انقلاب نداشته ام و به دستور رهبرعزیزم برای دفاع از سرزمینم این کارها را انجام داده ام، از این رو تقاضا دارم درجه تشویقی که به اینجانب داده اند، پس گرفته و مرا به درجه ستوانیار سومی که بوده ام، برگردانید.

با اوج گیری جنگ کردستان شهید شیرودی و چند تن دیگر از خلبانان وارد جنگ شدند به طوری که در عملیات های پروازی که انجام شد تلفات سنگینی را به نیروها و تجهیزات دشمن در نقاط راهبردی غرب کشور وارد کردند.

شهید شیرودی در 13 دیماه 1359 وقتی خیانت های آشکار بنی صدر را دید به افشاگری پرداخت و از شنوندگان سخنانش خواست با ایمان و اسلحه و چنگ و دندان از میهن اسلامی دفاع کنند.

در همین ایام شهید علی اکبر شیرودی را به خاطر باز پس گیری ارتفاعات بازی دراز بازداشت تنبیهی کردند و در واکنش به این مساله روحانیون متعهد و اعضای سپاه کرمانشاه مراتب ناراحتی خود را در اسرع وقت به اطلاع اعضای شورای عالی دفاع از جمله آیت الله خامنه ای و آیت الله رفسنجانی رساندند و حکم بازداشت وی منتفی شد.

شهید شیرودی بالاترین ساعت پرواز در جنگ را در جهان داشت و با بیش از 40 بار سانحه و بیش از300 مورد اصابت گلوله به بالگردش، باز سرسختانه می جنگید.

خلبان تیز پرواز آسمان ایران که از همان روزهای آغازین جنگ را خوب شناخت و با حضور در مناطق جنگی عاشقانه حماسه آفرید، آنجا که شهید دکتر چمران با افتخار از وی به عنوان ستاره درخشان جنگ کردستان یاد کرد.

پرواز در رگ های او جریان داشت ، سال های خدمت در ارتش از او خلبانی ساخت که به قول تیمسار فلاحی ناجی غرب و فاتح گردنه ها شد و آشنایی اش با امیر سرلشکر خلبان شهید احمد کشوری از اتفاقات خوب زندگی شیرودی است و این دو عقابان، تیز پروازان آسمان ایران شدند.

شهید شیرودی با نجات یافتن از 360 خطر مرگ سرانجام در آخرین پرواز خود در هشتم اردبیهشت 1360در منطقه بازی دراز هنگامی که چندین لشکر زرهی عراق با استفاده از 250 تانک و پشتیبانی توپخانه و خمپاره انداز و چند فروند جنگده روسی و فرانسوی برای باز پس گیری ذهاب ، به این منطقه گسیل داشت به مقابله با آنان پرداخت و پس از انهدام چندین تانک از پشت سر مورد اصابت گلوله های تانک قرار گرفت و به شهادت رسید.

بسیاری از صاحبنظران جنگ های هوایی او را نامدارترین خلبان جهان نامیدند چنان که شهید فلاحی می گوید او غیرممکن را ممکن ساخت کسی بود که وقتی خبر شهادتش را به امام(ره) دادیم فرمود: او آمرزیده است.