شاخص‌های درمانی باید در دسترسی واقعی بیماران به خدمات دیده شوند

در حالی که مسئولان دانشگاه علوم پزشکی مازندران بر اهمیت شاخص‌های درمانی و ارزیابی عملکرد مراکز سلامت تأکید می‌کنند، تجربه همراهان یک بیمار در ساری برای یافتن مرکزی جهت انجام آزمایش‌های تخصصی FDP و فیبرینوژن، ضرورت توجه به نتیجه عملی این شاخص‌ها در دسترسی بیماران به خدمات تشخیصی را مطرح می‌کند.

به گزارش کیاپرس، شاخص‌های درمانی از ابزارهای مهم ارزیابی عملکرد نظام سلامت هستند؛ اما اهمیت واقعی آن‌ها زمانی آشکار می‌شود که آثار اجرای آن‌ها در کیفیت خدمات، دسترسی به‌موقع بیماران به امکانات تشخیصی و کاهش سردرگمی خانواده‌ها قابل مشاهده باشد.

تجربه همراهان یکی از بیماران بستری در ساری، که برای انجام دو آزمایش مورد درخواست پزشک به بیمارستان‌های مختلف و دو آزمایشگاه بزرگ و مطرح شهر مراجعه کردند، نمونه‌ای از دشواری‌هایی است که ممکن است بیماران و خانواده‌های آنان در مسیر دریافت خدمات تشخیصی با آن مواجه شوند.

این تجربه به‌تنهایی برای قضاوت درباره عملکرد همه مراکز درمانی کافی نیست، اما پرسشی مهم را مطرح می‌کند: اگر شاخص‌های درمانی به‌طور مستمر پایش می‌شوند، چه سازوکاری وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که بیماران در عمل نیز به خدمات مورد نیاز خود دسترسی دارند؟

تأکید بر شاخص‌ها و برگزاری نشست‌های مدیریتی، هرچند ضروری است، به‌تنهایی کفایت نمی‌کند. ارزیابی عملکرد زمانی اثربخش خواهد بود که نتایج آن به شناسایی کمبودها، رفع موانع دسترسی، تقویت هماهنگی میان بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌ها و بهبود تجربه بیماران منجر شود.

انتظار می‌رود دانشگاه علوم پزشکی مازندران با بررسی وضعیت دسترسی به آزمایش‌های تخصصی در مراکز درمانی تحت پوشش خود، مشخص کند در مواردی که انجام یک آزمایش در بیمارستان امکان‌پذیر نیست، چه مسیر مشخصی برای ارجاع بیمار به مرکز جایگزین وجود دارد.

اطلاع‌رسانی دقیق درباره امکانات تشخیصی هر مرکز و فراهم کردن سازوکار مناسب ارجاع نیز می‌تواند از مراجعات غیرضروری و سردرگمی همراهان بیمار جلوگیری کند.

معیار نهایی موفقیت نظام درمان، تنها ثبت و گزارش شاخص‌ها نیست؛ بلکه باید در دسترسی مناسب بیمار به خدمات، کیفیت تشخیص و کاهش دشواری‌های مسیر درمان نیز نمود پیدا کند.