# سکاندار وزارت بهداشت دولت چهاردهم با چه شاخص هایی باید انتخاب شود /مهمترین اولویت‌های دلسوزان نظام سلامت

- پیوند: https://kiapress.ir/%d8%b3%da%a9%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%a7%d8%b1-%d9%88%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d8%aa-%d8%a8%d9%87%d8%af%d8%a7%d8%b4%d8%aa-%d8%af%d9%88%d9%84%d8%aa-%da%86%d9%87%d8%a7%d8%b1%d8%af%d9%87%d9%85-%d8%a8%d8%a7-%da%86/
- منتشرشده: 2024-07-08T11:36:00+03:30
- نویسنده: فاطمه فلاح کیاسری

کیاپرس/ تقریبا تمامی صاحبنظران هم عقیده اند که صحنه انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۳،
فرصت جدیدی را در همه عرصه های حکمرانی کشور بوجود آورده است و اذهان عمومی اعم از 
آنان که رای داده اند و آنان که با صندوق رای قهر کرده اند ، از این پس با چشمانی باز،
ناظر بر شرایط ویژه دولت چهاردهم خواهند بود.

به گزارش کیاپرس، در دوران رقابت انتخاباتی ، آقای دکتر پزشکیان بر اهمیت کلیدی دو 
حوزه ” سلامت و آموزش ” با رویکردی عدالت محورانه تاکید نموده اند ، حال باید دید وزیری
که سکاندار وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی خواهد شد باید واجد چه مشخصه هایی باشد
تا بتواند از دغدغده های رئیس دولت در حوزه سلامت و آموزش پزشکی ، بکاهد.

همانطور که دکتر پزشکیان بارها عنوان کرده اند قوانین و برنامه های بر زمین مانده در
همه حوزه ها ، آنقدر زیاد است که کارگزاران دولت چهاردهم باید قبل از هر گونه اقدامی،
اهتمام ویژه ای برای اجرائی کردن این اسناد بالادستی داشته باشند . از جمله اسناد بالادستی
در حوزه سلامت و آموزش پزشکی می توان به بیانیه گام دوم انقلاب ، سیاستهای کلان سلامت
ابلاغی مقام معظم رهبری ، برنامه هفتم توسعه و … اشاره نمود .

وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یک سازمان بسیار بزرگ است که ساختار آن از کوچکترین
روستاها تا پایتخت گسترانیده شده است ، در دهه های اخیر نظام سلامت شاهد اتخاذ تصمیمات
و سیاستهای گوناگون و حتی در بعضی مواقع متضاد با هم بوده است و آثار مستقیم و غیر 
مستقیم اجرای این سیاستها و راهبردها در زندگی فرد فرد جامعه مشهود می باشد .

بی شک فردی که قرار است در قامت ” وزیر بهداشت درمان و آموزش پزشکی ” نقش آفرینی کند
باید چهره ای شناخته شده با عملکردی شفاف باشد ، عملکردی که در منظر عمومی ، بیانگر
توانائی موفقیت آمیز او در حیطه هایی از قبیل وجاهت علمی و اجتماعی ، تجربه ریاست برکلان
دانشگاه ها ، تجربه پروژه های ملی ، دیپلماسی علمی ، پاکدستی ، مدیریت شرایط بحرانی،
استفاده حداکثری از سرمایه انسانی ، تعامل با نهادهای نظارتی و فساد ستیزی ، تصمیمات
فراجناحی باشد .

یکی از مهمترین الزامات یک وزیر بهداشت ، تعامل گرا بودن است چرا که او باید از یک 
سو با وزارت رفاه و امور اجتماعی و سازمانهای بیمه گر بعنوان خریداران خدمات بهداشتی
و درمانی ، همکاری داشته و بدنبال احقاق حقوق و دریافت بموقع مزالبات بیمه ای باشد 
و از سوی دیگر با دانشجویان و تشکلهای دانشجوئی رفتاری پدرانه داشته باشد ، از وزیر
انتظار می رود تا در کنار و حامی اعضای هیات علمی دانشگاه ها باشد و از هر گونه برخورد
قهرآمیز با دانشجویان و اعضای هیات علمی جلوگیری کند.

بخش سلامت و آموزش پزشکی بعد از بخش آموزش و پرورش دارای بیشترین تعداد کارکنان دولت
است و با بدنه کارکنان بخش غیر دولتی ، بخش عظیمی از جمعیت فعال و شاغل کشور را تشکیل
می دهد ، همچنین از نظر سطح علمی، اعضا هیات علمی و کارشناسان این بخش ، بی اغراق از
بالاترین سطوح علمی و تجربی برخوردارند و وزیری که قرار است با این عزیزان در مسیر 
نیل به اهداف نظام سلامت و آموزش پزشکی همسفر شود می بایست دارای وجاهت علمی و اجرائی
باشد .

در این مسیر طولانی توجه آقا یا خانم وزیر باید به موسسات و جمعیت های مردم نهاد و 
سازمانهایی که از نظر صنفی و قانونی ، دارای وظائفی خطیر هستند باشد بعنوان مثال سازمان
نظام پزشکی ، سازمان نظام پرستاری ، مجمع خیرین سلامت و ده ها انجمن علمی و تخصصی می
توانند به وزارت بهداشت کمک کنند و این امر در صورت وجود اقبال عمومی و سرمایه اجتماعی
شخص وزیر بسهولت در دسترس است .

سوابق مدیریتی وزیر در سطح دانشگاه های علوم پزشکی تیپ یک ، شناخت همه جانبه نقاط قدرت
و ضعف آنها را در پی داشته باشد و فردی که قبلا در کسوت ریاست دانشگاه بوده ، از آگاهی
محیطی بسیار بالایی از فرصتها و تهدیدات پیش رو برخورد دار خواهد بود ، دانشگاه های
علوم پزشکی دارای سیستم ها و زیر سیستم های بسیار پیچیده و گسترده ای هستند و تجربه
عملی مدیریت بر این سازمانهای بزرگ برای موفقیت وزیر بهداشت امری کارگشا و کلیدی است.

دکتر پزشکیان در طول زمان حضور خود در مجلس شورای اسلامی ، بارها و بارها به مبحث تعارض
منافع و پدیده شوم زیر میزی پرداخته و بعنوان نماینده مردم برخورد با این مسائل را 
از وزاری بهداشت وقت مطالبه نموده است ، حال که ایشان از سوی مردم برای تصدی پست ریاست
جمهوری انتخاب شده اند تعیین وزیری که خود دچار تعارض منافع مثلا در صنعت دارو و تجهیزات
پزشکی نباشد امری بدیهی باشد .

قطعا سوابق و گذشته کاندیدای وزارت ، نشانگر نحوه ایفای نقش او در پیچ و خم های تاریخی
و بحران های نظام سلامت می باشد ، نحوه برخورد و میزان موفقیت دولتها در مواجه با محدودیتها
و شرایط ویژه ای از قبیل جنگ ، زلزله ، سیل ، بلایای طبیعی ، شیوع بیماری های واگیردار،
همواره در تاریخ ماندگار می شود ، نمونه آن شیوع پاندمی کرونا در آخرین سالهای دهه 
۹۰ بود .

کشور ایران در شرایط ویژه ای قرار گرفته و این امر بر کسی پوشیده نیست و همانگونه که
دکتر پزشکیان پس از پیروزی در انتخابات دست یاری بسوی همه مردم دراز کردند و استفاده
از ظرفیت همه جناح ها را از اهداف خود بیان نمودند ، شاید شنیدن اینگونه مطالب پس از
پیروزی کاندیدای ریاست جمهوری در ادوار مختلف ، برای مردم تکراری شده باشد و اقشار 
و صنوف مختلف جامعه در برخورد با ادارات و وزارتخانه ها ، خلاف آن را تجربه کرده باشند،
بنابر این روی کار آمدن مجدد مدیرانی که جناح بازی و قبیله گرائی برای آن بیش از صلاح
مملکت ، اولویت دارد ، موجب دلسردی و کاهش امید به اصلاح امور خواهد شد . لذا انتظار
می رود در سوابق وزیری که به مجلس شورای اسلامی معرفی می شود ، استفاده حداکثری از 
سرمایه های انسانی نظام سلامت ، فارغ از جناح بندی های مرسوم ، تخریب ها و پرونده سازیهای
غیر منصفانه ، مشهود باشد.

سلامت مردم امری غیر سیاسی است و نمیتوان بهداشت و درمان کشور را به امور سیاسی گره
زد ، اعتقاد ، باور و مهارت ” سیاست زدائی ” از امور حاکمیتی سلامت و آموزش ، باید 
از شاخصهای اصلی وزرای انتخابی باشند و تنها راه راستی آزمائی این امر ، کنکاش در گذشته
افراد و میزان تلاش ایشان برای محقق کردن این امر حیاتی می باشد.

در حال حاضر تنها توصیه ای که می توان به ریاست جمهور نمود ، توجه ویژه به نکاتی که
ذکر شد و انتخاب افراد شاخص و اصلح برای دستگاه های اجرائی از جمله وزارت بهداشت ، 
درمان و آموزش پزشکی است .
