صادق زیباکلام در روزنامه شرق نوشت:روحانی درباره استراتژی کلان دولت دوازدهم نیز برای چندمین‌بار از جمله در نشست خبری دیروز گفت «بر روی دو هدف ایجاد اشتغال مولد و مبارزه با فقر مطلق» تمرکز کرده‌ایم.

او اضافه کرد اساسا بودجه سال ٩٧ روی این دو هدف اصلی بنا شده است، اما همه ما می‌دانیم دو موتور اصلی ایجاد درآمد برای هزینه‌کردن در زمینه اشتغال و محرومیت‌زدایی در لایحه بودجه ٩٧، عبارت بودند از افزایش قیمت بنزین و کاهش ٣٠ میلیون یارانه‌بگیر؛ اما بعد از ناآرامی‌های دی‌ماه، هم خود دولت و هم مجلس باعجله و نگران از واکنش مردم در آینده، هر دوی این تصمیم‌های بنیادی و درست را کنار گذاشتند.

ای کاش رئیس‌جمهور به مردم حقایق تلخ و گوشه‌ای از واقعیت‌های اقتصادی را می‌گفت. اینکه فروش بنزین با نرخ هزار تومان و پرداخت به بیش از ٧۵ میلیون نفر یارانه نقدی در ماه، چه بلایی بر سر اقتصاد کشور آورده و همچنان خواهد آورد؛ اما به‌جای بازگوکردن واقعیت‌های روشن اقتصادی، دکتر روحانی به خبرنگاران گفت: «١٠ ماه گذشته هم نشان داده که امسال شرایط بهتری پیشِ‌رو داریم».

یا درباره سیاست خارجی و با توجه به چالش‌هایی که پیشِ‌روی ایران قرار دارد از جمله خروج ایالات متحده از برجام در اردیبهشت سال آینده، رئیس‌جمهور در نهایت خونسردی و امیدواری گفت: «روابط ما با اروپا خیلی بهتر از گذشته است». درباره برجام هم تکرار کرد آمریکا نمی‌تواند از این پیمان خارج شود و اروپا از تصمیم ایالات متحده حمایت نمی‌کند.

بعید به نظر می‌رسد دکتر روحانی نداند حجم مبادلات تجاری اروپا با آمریکا در سال بیش از هزار میلیارد دلار است، درحالی‌که حجم معاملات با ایران فقط حدود ٢٠ میلیارد دلار است. نمی‌دانم چرا دکتر روحانی تصور می‌کند و به خبرنگاران تأکید می‌کند اتحادیه اروپا رابطه تجاری هزار میلیاردی با آمریکا را فدای رابطه تجاری با ایران می‌کند.

البته انصاف باید داشت و شرایط دشوار دکتر روحانی را درک کرد. اگر او می‌خواست بسیاری از واقعیت‌ها را برای مردم بازگو کند، یقینا با واکنش تند برخی بخش‌های دیگر در کشور روبه‌رو می‌شد و شاید رئیس‌جمهور همچنان ترجیح می‌دهد در شرایط فعلی تنشی ایجاد نشود. با وجود این محدودیت این تنها راه بیان مسائل نیست، حتما می‌توان از طرق مختلف، مسائل را با مردم در میان گذاشت و تا این حد ‌باورنکردنی، در افکار عمومی ظاهر نشد.