کورکر با اشاره به قانون تحریم های ایران که سال ۲۰۱۶ منقضی خواهد شد، گفت: «یکی از اولین موضوعاتی که کنگره پس از پایان یافتن بحث پیرامون توافق هسته ای به آن خواهد پرداخت، تمدید قانون تحریم های ایران است، حتی اگر ایران بگوید این کار نقض توافق هسته ای است.»

قانون تحریم های ایران با تحریم بخش های تجاری، انرژی، بانکداری و دفاعی این کشور تلاش کرده است فعالیت های هسته ای و موشکی آن را محدود و از حمایت تهران از تروریسم بکاهد. اما تمدید این قانون کار ساده ای نیست زیرا از آن جایی که برخی از تحریم ها به منظور مجازات بلند پروازی های هسته ای ایران وضع شده است، تمدید آن، مشکلی برای کل توافق هسته ای ایجاد می کند.
کورکر گفت: «ما در توافق هسته ای بندهایی برای برقراری مجدد تحریم ها داریم. بنابراین اگر این قانون تمدید نشود، تحریمی وجود ندارد که بتوان آن را بار دیگر اعمال کرد.»

این روزنامه آمریکایی نوشت: تمدید قانون تحریم های ایران موجب کاهش نگرانی برخی از قانونگذاران از نقض توافقنامه از سوی ایران، خواهد شد. اما از طرف دیگر ممکن است ایران بگوید آمریکا به تعهدات خود پایبند نبوده است، زیرا در توافق هسته ای ایران آمده است آمریکا از تحریم مجدد بخش های مالی، انرژی و بخش های دیگری که به طور خاص در این توافقنامه ذکر شده، منع شده است.

جک لو، وزیر خزانه داری آمریکا در تلاش برای کاهش اهمیت قانون تحریم های ایران برای قانونگذاران گفت: «ما ابزارهای زیادی داریم که با این قانون یا بدون آن نیز می توانیم تحریم های نفتی و مالی را بار دیگر بر ضد ایران اعمال کنیم.»

پیشنهاد کنونی برای تمدید این قانون که از جانب سناتور رابرت منندز و سناتور مارک کرک مطرح شده است تمدید آن تا سال ۲۰۲۶ است یعنی چند سال پس از هشت سالی که کنگره بر اساس توافقنامه هسته ای باید تحریم های هسته ای را لغو کند.

لو افزود اکنون زمان مناسبی برای بحث پیرامون تمدید این قانون نیست زیرا اکنون زمان بحث در مورد توافق هسته ای است.