حسین اسلامی ساروی ، در جدیدترین نامه خود که با فراخور زمان رنگ و بوی یارانه ای به خود گرفته ، حسن روحانی رئیس جمهور را مورد خطاب قرار داده  است .

در نامه این مورخ مازنی که بصورت سرگشاده در اختیار رسانه ها قرار گرفته آمده است :

آقای رئیس جمهور من یارانه نمی خواهم !
به شرطی که :
1- پول مرا به قرمز و آبی ندهی که بعضی از آنها توی زمین با کلّه باغ وحشی بعضاً با انگشت همدیگر را مثلاً تشویق کنند، الهی دنیا بی فوتبال بشود. چه بلای عالم گیری شد.این فوتبال!! چرا میلیاردی این آدمها باید از کیسه ملّت بگیرند؟
2- پول مرا به هموطن ایرانی من بده.
3- پول مرا ندهی به صدا و سیما که برایم پایتخت ها بسازد که سر مردم را گرم کند و بساط خنده عوام بشود، مازندران را سر کار بگذارد.
4- پول مرا خرج هفته هفته تعطیلات با دلیل و بی دلیل در کشور نکنی که ایران من دارای بالاترین کشور در تعطیلات بشود. این مقام برای ما خوب نیست.
5- پول مرا خرج خسارت مطالبات دیرکرد دهها هزار میلیارد تومانی وام گرفته های گردن کلفت و ایران بر بادده نکن.
6- پول مرا به وزیران دولت تدبیر و امید که در یک قیلوله و بی تدبیری ، میانکاله بازی کردند و مردم دو استان هم زبان و هم دین و همسایه را بجان هم انداختند نده.
7- پول مرا خرج حقوق و مزایای آن مسوولین وظیفه نشناس نکنی که پنج مأمور مرزبانی را دو تا جوجه تروریست وهابی در روز روشن در رختخواب آنها را دستگیر کنند و من از خجالت آب شوم.
8- پول مرا خرج جناح داران نکنی که هر ساعت هوس کنند سیاست داخلی و خارجی و قراردادها و سفیر و سفارتخانه و … بتازند و آنوقت ما ملّت ببازیم.
9- پول مرا خرج حقوق ومزایای میلیاردی بعضی از مدیران و خرج سفره چند صد میلیونی بعضی از این مدیران حرام خوار نکن.
10- پول مرا خرج پلو مینارهای میلیاردی نکن. که این بازی هم بلای جان بودجه کشور شد.
11- پول مرا حقوق کارمند طلبکار از مردم و کارمند بیکار زنجانی شده به اسم طرح دور کاری نکن.
12- پول مرا خرج این نکنی که تهران پایتخت اداری، سیاسی، ورزشی، فرهنگی، گردشی، صنعتی، اقتصادی، و دانشگاهی بشود. تهران فقط پایتخت سیاسی باید باشد.
13- پول مرا خرج رضایت مندی نمایندگانی که بین مجلس و وزارتخانه ها برای رأی سازان خودشان هروِله می کنند و اکثر اوقات به دهگردیهای شبانه می روند که از خستگی در مجلس بعضاً به قیلوله هم می روند نکن.
14- پول مرا زبانم لال، زبانم لال، هیچی . من اصلاً از عدلیه حرف زدم؟ کی ؟ من؟ گوشم کور! چشمم کر! آقاجان به ارواح جدت ، پـول مرا به این روزنامه ها ی وابسته و آویزان نده. بعضی از آنها چشم دیدن مردم را ندارنـد ، فقط از کیسه مردم می گیرند.
15-پول من خرج شکم چرانی و ویژه خواری و تولید دزدان هزار میلیاردی نشود.
16- پول مرا خرج دوا و درمان مردم و راه اندازی کارخانه برای ایجاد اشتغال جوانان و برای عزت و آبرو و سربلندی ایران عزیز کن. با پول من ایران را بساز ، به ایران و مردم ایران، به همه مردم ایران خدمت کن، پول من امانت است، در امانت باید امانت داری کرد. من به شما و دولت شما اعتماد می کنم و قطعاً یارانه نمی خواهم.
با احترام
حسین اسلامی ساروی
23/1/93