کیاپرس/”من و دریا و خدا، کوچکی من و بیم و امید و تجلی بی انتهای آرامش و خشم خداوند در سکون و طوفان، من و بی کرانه ای آبی که عمق رمز آلودش نگاه آدمی را به خلسه فرا می خواند و عظمتش انسان را بی مرز و بی واسطه در دستان خداوند قرار می دهد تا اعتماد کنی توکل کنی و تسلیم و راضی به رضای حق باشی. دریا راه میانبری است به درک عمیق آدمی از عظمت خدا و زنجیره حیات که ما نیز بخش کوچکی از آن هستیم.”

زندگی بر جسم کوچک شناوری که در عظمت دریا و هستی هیچ است و با این همه با توکل به خدا، تو برآن نشسته ای؛ دیدن ماهی ها و دلفینها و پرنده های دریایی که ازباقی مانده غذاهای ناو با خوشحالی استقبال می کنند آدم را به ذات هستی نزدیک می کند و درک عمیقی از زندگی می بخشد؛ موجوداتی که در کنار هم معنا و توان ادامه زندگی می یابند و چرخه حیاتی که باید تداوم یابد و خونی که در رگ ما است و به راحتی جایگزین می شود گاهی لازمه تکمیل این زنجیر ناگسستنی است و اینگونه بود که اغلب ما دنایی ها اهدا کننده خون شدیم. ”

این بخشی از سخنان از ناوبان سوم میثم چاری راد است که دریا او را به مکاشفه فرا می خواند.

او از بازماندگان ناوچه نظامی دنا است که اسفند ماه سال گذشته در موقعیت غیرجنگی، در سواحل سریلانکا و آبهای بین المللی هدف یک زیردریای نیروی دریایی آمریکا قرار گرفت که منجر به غرق‌شدن کشتی وشهادت ۱۰۴ خدمه آن شد.

آن روز خون پاک این سلحشوران که آب حیات بیماران بود، دریا را رنگین ساخت.

ناوبان سوم چاری شاغل در رسته مخابرات اهل استان گلستان است و هم اکنون در بندرعباس خدمت می کند.

او که اکنون 36 سال دارد، از سال 87 در نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران خدمت می کند و اهدای خون از سال 1391جزو برنامه های ثابت زندگی اش قرار گرفته است.

او نیز در تهاجم ناجوانمردانه به ناوچه دنا، مجروح شد و به مدت 43 روز در سریلانکا و 15 روز در ایران بستری بود.

ناوبان سوم چاری با ذکر خاطره ای از دوستان شهیدش می گوید: دوسال قبل از این حادثه دسته جمعی رفتیم و خون اهدا کردیم. باور داشتیم ما نظامی ها وظیفه داریم با خون و جان و توان خود از مردم حمایت و مراقبت کنیم و آن روزها که در وضعیت صلح و امنیت اقتصادی و دریایی بودیم اهدای خون یکی از راه های ما برای خدمت به مردم بود.

آنجا با هم یک عکس یادگاری گرفتیم که متاسفانه 9 نفر از عزیزان آن عکس امروز به خیل شهدا پیوسته اند و دونفر هم جاویدالاثر شده اند و افسوس که من نیز به خاطر جراحت ها و داروهایی که مصرف می کنم تا یکسال قادر به اهدای خون نخواهم بود ولی بی صبرانه منتظرم شرایط جسمی ام به وضعیت قبل بازگردد تا بتوانم بخشی از این زنجیره حیاتبخش باشم.

او در پایان روز جهانی دریانوردی را به تمامی دریادلان و سلحشوران آبهای پرتلاطم تبریک گفت و افزود: به همه هم صنفی ها، هم رزمان و عزیزان دریانورد توصیه می کنم تا زمانی که شرایط اهدای خون را دارند، خود را از حس خوب و زیبای نجات انسانها محروم نکنند و اهدا کننده باشند.